Heel veel herinneringen heb ik niet … de ergste was de tandarts bus. Als die aankwam, en die dame met die grote kaarten de klas in kwam, gingen ik (en anderen) het liefste langzaam

Ook in het negatieve rijtje hoort het zwemmen … ik zie me nog op dat startblok staan, met de zwemband om, en het water zonder de kleinste golfjes … en dan er in springen, het leek zo’n grote sprong in die tijd. Nog steeds in dit rijtje … godsdienstles met pastoor van Duren ☹ .

Leuke herinnerringen zijn het “boze bosmannetje” was geweldig … met Ronnie van Doesburg gingen we ’s-Avonds de willibrordusstraat door en schreeuwden dan “wee wee wee” … iedereen was dan bang volgens ons gevoel. Lezen was toen geen hobby, behalve “arendsoog” en “kameleon” !

Na schooltijd gingen we meestal voetballen op de parkeerplaats van het café van Peters … vaak deden Ronnie, Erik en Henri mee, en een paar anderen zoals de broers Megens en de broer van Adie van Sommeren.

Erna (niet “Erna”, maar “er na” 😊 )

Na de mariaschool heb ik de MAVO in Beneden Leeuwen doorlopen en daarna de MTS in Tiel … in Tiel heb ik mezelf omgeschoold van een schuchter onzichtbaar manneke naar een leerling waarvan men zei “jij ligt er voor kerst uit maat” … alleen mijn goede punten hebben dat toen voorkomen denk ik ! In die tijd had ik veel contact me Ronnie van Doesburg en Theo Lam … dat contact is jaren en jaren gebleven en nog steeds actueel !

Als we wat meer privé willen praten … ik ben vroeg getrouwd, en nog vlugger gescheiden met toen een zoon en een dochter. Ik het na een paar verschillende banen een plekkie van 28 jaar bij Motorola gevonden … en daar ook mijn tweede vrouw, waarmee ik nog drie dochters erbij heb gekregen. In 1994 naar Toulouse in Frankrijk vertrokken, wat later naar Parijs waar ik nog steeds woon … en met nog drie van mijn dochters thuis !

Mijn vrije tijd heb ik doorgebracht met mijn vijf kinderen, voetbal, veel muziek luisteren, luidsprekers bouwen en sinds een paar jaren ook motor rijden.

2012 Reunie

Eigenlijk was het heel gewoon dat echt niemand me herkende … het voelde een beetje raar maar als ik terug denk aan de mariaschool, dat was voor mij een tijd waar ik een schuchter en onzichtbaar manneke was. Het leven thuis was ver van leuk en als ik in die tijd niet bij Ronnie van Doesburg thuis was, zat ik bij de waal wat naar de pont en schepen te kijken.

Het was een super leuke reünie, in de oude school, maar vooral om oude klasgenoten weer te zien … oud maar de meeste nog herkenbaar 😉 . De laatste reünie bij Tonnie Cobussen was ook heel geslaagd … we worden ouder maar steeds leuker toch ?

Groetjes, Willem, 24-01-2024